بعد از این که دوران استفاده از براکت‌ها تمام می‌شود، باید پلاک برای تکمیل درمان به کار رود. پلاک‌ها می‌توانند به دو صورت ثابت و متحرک باشند. به پلاک‌ها ریتینر هم گفته می‌شود. استفاده از پلاک متحرک و ثابت بنا به تجویز مطالب دانشگاهی است و فرد نمی‌تواند بنا به خواست خود از پلاک‌ها استفاده کند.

پلاک‌ها احتمال برگشت دندان‌ها به حالت اولیه را کمتر می‌کنند و دندان‌ها را در موقعیت جدید نگه می‌دارند. به این شکل، عضله‌ها و بافت‌ها این زمان را می‌یابند که به موقعیت خود عادت کنند و نظم ایجاد شده برای همیشه باقی بماند. کاربرد طولانی مدت از پلاک‌ها موجب می‌شود تغییر در وضعیت دندان‌ها در اثر بالا رفتن سن کم شود. حتی پلاک‌ها را می‌توان برای چند سال در دهان حفظ کرد.

ویژگی‌های پلاک ثابت

پلاک ثابت نوعی پلاک ارتودنسی دائمی است، زیرا تنها متخصص ارتودنسی می‌تواند آن را داخل دهان بگذارد و خارج کند و بیمار قادر به انجام این کار نخواهد بود. پلاک ثابت به پشت دندان‌ها متصل می‌شود در واقع چسبانده می‌شود. به طور معمول، می‌توان پلاک ثابت ارتودنسی را برحسب نیاز و شرایط بیمار روی شش دندان پیشین پایینی و یا چهار دندان پیشین بالایی قرار داد.

در واقع، پلاک ثابت سیم نازکی است که به پشت سطح زبانی چسبانده می‌شود و غیر فعال هستند. پلاک‌ها برای هر نفر به طور اختصاصی ساخته می‌شوند و حضور آنها در روزهای ابتدایی مانند براکت‌ها بسیار حس می‌شود و به زمان نیاز است تا به وجود آنها عادت شود.

در مورد پلاک‌های ثابت ارتودنسی بیشتر بدانیم  در مورد پلاک‌های ثابت ارتودنسی بیشتر بدانیم

مزایای پلاک ثابت

  • از نظر اطرافیان قابل تشخیص نخواهد بود.
  • طول عمر این پلاک طولانی است.
  • احتمال گم شدن آن به صفر می‌رسد و نیاز نیست بیمار هزینه‌های اضافی برای آن بکند.
  • پلاک‌های ثابت در مقابله با متحرک‌ها در ضمن کنترل دقیق‌تر وضعیت دندان‌ها، از نظر اقتصادی به صرفه‌تر خواهند بود.
  • تا وقتی بهداشت پلاک‌های ثابت به خوبی رعایت شود، می‌توان آنها را در دهان نگه داشت.
  • می‌توان در زمان استفاده از پلاک‌های ثابت برای تمیز کردن دندان‌ها از نخ دندان استفاده کرد.

 

معایب پلاک ثابت

  • تمیز کردن و رعایت نکات بهداشتی با وجود پلاک‌های ثابت سخت‌تر می‌شود و رعایت نکردن آن ممکن است موجب ایجاد جرم و التهاب در لثه‌ها شود.
  • بیمار باید برای آسانی خود از موم‌های مخصوص استفاده کند.
  • بیمار باید مرتب به کلینیک مراجعه داشته باشد و تحت نظر مطالب دانشگاهی باشد.
  • ممکن است این پلاک‌ها بشکنند یا دچار اعوجاج شوند.

اهمیت رعایت بهداشت و مراقبت از پلاک‌های ثابت

مهم‌ترین مسئله در رسیدن به نتیجه مطلوب در درمان ارتودنسی رعایت بهداشت است. به ویژه در پلاک‌های ثابت که روی دندان می‌مانند و امکان جا به جایی آنها توسط بیمار وجود ندارد، از اهمیت بیشتری نیز برخوردار می‌شود. در زمان غذا خوردن نیز این پلاک‌ها در دهان هستند و بعد از آن باید خوب تمیز و پاک شوند. پلاک‌های دندانی که ممکن است روی پلاک‌های ثابت جمع شوند در اثر رعایت نکردن بهداشت دیده خواهند شد که نباید بیمار اجازه دهد که چنین اتفاقی برای دندان‌ها بیافتد. رعایت نکردن بهداشت ممکن است موجب تورم لثه‌ها شود.

در زمان مسواک زدن باید سطح درونی دندان‌ها و سیم را به خوبی تمیز کرد. اگر در اثر یک اتفاق یا بنا به هر دلیلی پلاک‌ بشکند، نباید آن را دستکاری کرد و باید سریع به مطالب دانشگاهی برای ترمیم آن مراجعه شود.

پلاک ثابت باید شب و روز در دهان فرد باشد، یعنی حتی در زمان خواب. پلاک‌ها می‌توانند به مدت ۵ تا ۱۰ سال در دهان باقی بمانند. با این که مراقبت از پلاک‌های ثابت به طور قطع از متحرک دشوارتر است، اما نتیجه حاصل از استفاده از پلاک ثابت از پلاک متحرک مطلوب‌تر است و تضمینی برای داشتن دندان‌های مرتب خواهد بود.